Gdy sztuka cyfrowa spotyka się z ochroną przyrody; uczeń tworzy interaktywne doświadczenie dla Apolla

Co może się wydarzyć, gdy zainteresowanie owadami spotyka sztukę, technologię oraz potrzebę zwiększania świadomości na temat ochrony przyrody?

Odpowiedzią na to pytanie jest Projekt Parnassius, interaktywne, cyfrowe dzieło, stworzone przez Audi Duan, ucznia międzynarodowego wydziału Eksperymentalnej Szkoły Średniej działającej przy Beijing Normal University w Chinach.

Audi nazywa siebie miłośnikiem owadów. Dużą część czasu wolnego poświęca na obserwacje owadów w naturze, temat niepylaka Apollo (Parnassius apollo) był mu już znany zanim rozpoczął projekt. Pomysł stworzenia czegoś poświęconego temu gatunkowi był wynikiem niepokoju ucznia, związanego z postrzeganiem zagrożonej dzikiej przyrody przez ludzi.

“Ludzie przejmują się zagrożonymi zwierzętami, ale rzadko poświęcają uwagę zagrożonym owadom, czasami tylko dlatego, że są zbyt małe, żeby je zauważyć”.

Audi chciał to zmienić.

Jego celem było stworzenie projektu, który nie tylko pozwalałby ludziom odkryć niepylaka Apollo, ale także zmusiłby ich do refleksji, jak dużo uwagi poświęcamy owadom w porównaniu z innymi zagrożonymi zwierzętami.

“Celem mojego projektu było zwiększenie świadomości ludzi na temat niepylaka Apollo, dzięki czemu mogliby oni nie tylko odkryć ten wspaniały gatunek, ale także zacząć myśleć: czy poświęcali taką samą uwagę owadom, jak innym zwierzętom?”

Od pomysłu do interaktywnego dzieła sztuki

Projekt zaczął się od rysunku koncepcyjnego, w którym Audi przedstawił interfejs i sposób, w jaki ludzie mieliby wchodzić z nim w interakcje.

Audi wpadł na pomysł podczas wakacyjnego kursu technologicznego organizowanego przez Uniwersytet Stanforda, który zgłębiał cyfrową, elektroniczną i interaktywną sztukę oraz wykorzystanie technologii jako sposobu na wyrażanie siebie przez ludzi.

Z niewielkim doświadczeniem w programowaniu, Audi zwrócił się do Microsoft Copilot, aby uzyskać pomoc w tłumaczeniu jego projektu do kodu p5.js. Rozwijanie dzieła wciąż wymagało testów, dostosowywania oraz usuwania usterek.

“Jako, że nie jestem dobry w programowaniu, wykorzystałem LLM Microsoft Copilot do programowania. Podaję mu mój projekt, a on opracowuje odpowiedni kod w p5.js. Jednak jego programowanie zawiera sporo błędów. Muszę z nim rozmawiać, aby je usuwać i dostosowywać program”.

Po przejściu technicznych wyzwań, Audi stworzył dwie wersje swojego projektu – Projekt Flow i Projekt Hand.

Projekt Flow – co się stanie, gdy łąka zniknie?

W Projekcie Flow, odwiedzający wchodzi na cyfrową łąkę. Pogoda zmienia się i wiele czerwonych kropek porusza się na ekranie, każda reprezentująca niepylaka Apollo.

Kliknij, by zagrać:

Interakcja jest łatwa. Gdy gość rusza kursorem na ekranie, motyle starają się go unikać. Gdy kursor jest zbyt blisko, stopniowo znikają.

Czerwone symbole motyli są inspirowane charakterystycznymi plamkami na skrzydłach Parnassius apollo.

Ale motyle nie są jedynym elementem, na który odwiedzający mają wpływ.

Na dole ekranu znajduje się warstwa trawy reprezentująca siedlisko łąkowe. Kiedy kursor dotyka trawy, staje się ona stopniowo krótsza. Nawet bez bezpośredniej interakcji, po czasie trawa powoli zanika.

Dla Audiego, jest to przedstawienie wpływu ludzkiej działalności na siedliska niepylaka Apollo.

“Siedliska Parnassius apollo zostały bardzo dotknięte działalnością ludzi, co spowodowało dramatyczny spadek liczebności ich populacji”.

Choć zagrożenia dla niepylaka Apollo są bardziej złożone, Audi wykorzystuje transformację łąki w miasto jako wizualną reprezentację utraty siedlisk.

Podczas gdy trawa zupełnie zanika, z ziemi wyłania się coś zupełnie innego – wieżowce.

Pozostałe motyle szybko znikają.

Następnie, ekran robi się czarny, stanowiąc wizualizację dramatycznych konsekwencji utraty siedlisk.

Audi wyjaśnia pomysł stojący za tą sekwencją:

“Problem polega na tym, że podczas zanikania łąk, nikt nie zastanawia się nad tym, jak mocno są one związane z niepylakami. Dopiero gdy liczba motyli zaczęła spadać, ludzie zauważyli katastrofę, którą spowodowali”.

To jest sens tego projektu: użytkownik niekoniecznie zdaje sobie na początku sprawę, jaki skutek mają jego działania. Konsekwencje stają się widoczne dopiero wtedy, kiedy jest za późno.

Mały symbol nadziei

Doświadczenie nie kończy się zupełną ciemnością.

Na ekranie końcowym pojawia się pojedynczy motyl i wędruje przez ekran. Inaczej niż poprzednio, ruchy użytkownika nie wpływają już na motyla.

Według Audiego, ten ostatni motyl reprezentuje podejmowane wysiłki ochrony gatunku i możliwość, że wciąż istnieje nadzieja.

“Ostatni motyl symbolizuje podejmowane starania, aby zachować gatunek oraz wznieca niewielką nadzieję w uczestnikach”.

Experience Project Flow:
https://editor.p5js.org/Audi_Duan/full/jSoSLdvE5

Projekt Hand – interakcja z motylem wykorzystując własne ręce

Audi wynalazł również drugą wersję projektu, nazwaną Projekt Hand.

Pomysł jest ten sam, ale zamiast kontrolować eksperyment za pomocą myszki, uczestniczy mogą używać swoich rąk. Kamera wychwytuje ich ruchy, podczas gdy technologia uczenia maszynowego oparta na TensorFlow™ sprawia, że ruchy mogą zostać wykorzystane jako interaktywne sterowanie.

Aby wypróbować, zezwól swojej kamerze na dostęp, a następnie pomachaj przed nią ręką. System może potrzebować chwili, aby odpowiedzieć. Na twoim ekranie powinna pojawić się łąka, z ręką, która śledzi twoje ruchy.

Audi rozwinął tę wersję jako możliwość wykorzystania interaktywnej sztuki w przestrzeniach publicznych.

“Ten model może zostać wykorzystany jako interaktywna sztuka w przestrzeni publicznej”.

Doświadcz Projektu Hand:
https://editor.p5js.org/Audi_Duan/full/gBXX3eY4o

Kiedy ochrona przyrody staje się współczesnym doświadczeniem

To, co szczególnie podoba nam się w projekcie Audiego to sposób, w jaki łączy swoje zainteresowanie owadami ze sztuką cyfrową i interaktywną technologią. Zamiast zwyczajnie przedstawiać informacje o niepylaku Apollo, zaprasza ludzi do interakcji z cyfrowym środowiskiem i odkrycia konsekwencji ich działań.

Audi przekształcił temat, który zazwyczaj jest przedstawiany w formie naukowej, zdjęciowej lub poprzez tradycyjne materiały naukowe w coś interaktywnego i współczesnego. Poprzez połączenie ochrony przyrody ze sztuką cyfrową, kodowaniem i uczeniem maszynowym, Audi stworzył sposób, aby ludzie mogli doświadczyć historii niepylaka Apollo, zamiast tylko o niej czytać.

W LIFE Apollo2020, doceniamy inicjatywę Audiego i uwagę, którą zwrócił na ten zagrożony gatunek. Jego projekt pokazuje w jaki sposób sztuka cyfrowa i interaktywna technologia mogą stworzyć nowe sposoby komunikowania problemów ochrony przyrody, szczególnie ludziom, którzy na co dzień nie mają z nimi nic wspólnego.

Wierzymy, że taka kreatywność może pomóc w przybliżeniu problemów ochrony przyrody ludziom, którzy, być może, nigdy by się z nimi nie spotkali. Poprzez przekształcenie przesłanek ochrony przyrody w interaktywne doświadczenie, młodzi ludzie, jak Audi, mogą przyczynić się do tego, aby wyzwania, z którymi mierzą się zagrożone gatunki, stały się bardziej przystępne, zajmujące i widoczne dla szerszego grona.

Być może to jest dokładnie to, czego potrzebuje niepylak Apollo – nie tylko ochrony w miejscach, gdzie wciąż żyje, ale także ludzi, którzy go zauważą, zdobędą o nim wiedzę i będą troszczyć się o jego przyszłość. Projekt Audiego przypomina nam, że uświadamianie nie zawsze musi zaczynać się od wykładu naukowego. Czasem może rozpocząć się od cyfrowej łąki, kilku motyli i prostej interakcji, która uświadamia nam, co możemy stracić.

---